بود : انّى قد وجّهت الى الملك جارية معتدلة الخلق نقيّة اللّون و الثّغر « 1 » بيضاء قمراء و طفاء « 2 » كحلاء « 3 » دعجاء « 4 » حوراء عيناء « 5 » قنواء « 6 » شماء « 7 » برجاء « 8 » زجاء « 9 » اسيلة « 10 » الخدّ شهية المقبّل جثلة « 11 » الشّعر عظيمة الهامة « 12 » بعيدة مهوى القرط « 13 » عريضة الصّدر كاعب « 14 » الثّدى حسنة المعصم « 15 » لطيفة الكفّ ضامرة « 16 » البطن خميصة « 17 » الخصر « 18 » غرثى الوشاح « 19 » رابية « 20 » الكفل لفّاء « 21 » الفخذين ريّا « 22 » الرّوادف ضخمة المأكمتين عظيمة الرّكبة منعمة السّاق مشبعة الخلخال لطيفة الكعب و القدم قطرف المشى مكسال الضحى بضّة « 23 » المتجرّد سمّوعة للسيّد ليست بخنساء « 24 » و لا سفعاء « 25 » ذليلة الانف عزيزة النّفس حفيّة « 26 » رزينة « 27 » حليمة زكيّة كريمة الخال قد احكمتها الامور فى الادب فرأيها رأى اهل الشّرف و عملها عمل اهل الحاجة صنّاع الكفّين قطيعة اللسان زهوة الصّوت ساكنة تزين البيت و تشين العدى « 28 » و ان اردتها اشتهت و ان تركتها انهتت اذا وطئتها تحملق عيناها و تحمر خدّاها و تدبدب شفتاها و كلامها معروفة و تبادرك الوثبة « 29 » اذا قمت و لا تجلس الّا بامرك اذا جلست .

--> ( 1 ) . ثغر : دندان را گويند . ( 2 ) . وطف : بسيار مژه و بسيار ابرو و طفاء ابروهاى فروهشته را گويند . ( 3 ) . كحلاء : زنى كه چشمش سرمه‌گون باشد . ( 4 ) . دعج : فراخى چشم . ( 5 ) . عيناء : زن فراخ چشم گويند . ( 6 ) . شماء : بلندى بينى . ( 7 ) . قنواء : برآمدن ميان بينى و تنگى سوراخهاى آن . ( 8 ) . برجاء : به كمال رسيدن سپيدى و سياهى چشم . ( 9 ) . رجاء : باريكى و درازى ابرو . ( 10 ) . اسيل : كشيده . ( 11 ) . جثله : موئى كه درازى و كوتاهى آن به اندازه باشد . ( 12 ) . هامه : سر را گويند از هر چيز . ( 13 ) . قرط : گوشواره . ( 14 ) . كاعب : نار پستان . ( 15 ) . معصم : جاى دست . ( 16 ) . ضامره : باريك اندام . ( 17 ) . خميص : باريك شكم . ( 18 ) . خصر : ميان را گويند . ( 19 ) . غرثى الوشاح : كنايه از باريك ميان است . ( 20 ) . ربو : فزونى ، فزون شدن و رابيه : بلندى . ( 21 ) . لفاء : زن بزرگ سرين . ( 22 ) . ريا : سرين زن . ( 23 ) . بضه : زن تنك پوست آكنده گوشت . ( 24 ) . خنساء : زنى كه سر بينى او سپس رفته باشد . ( 25 ) . سفعه : سياهى كه به سرخى زند . ( 26 ) . حفيه : حفاوت و مهربانى . ( 27 ) . رزينه : با وقار . ( 28 ) . عدى : دشمنان . ( 29 ) . وثب : برجستن را گويند .